جهان شیمی

سالیسیلیک اسید چیست

سالیسیلیک اسید یک ترکیب شیمیایی است که به صورت طبیعی و سنتزی وجود دارد. این ترکیب در صنایع دارویی و آرایشی و بهداشتی کاربرد گسترده ای دارد.

به طور معمول در سنتز داروهای ضد التهاب مورد استفاده قرار گرفته و در کل دارای خواص ضد التهابی است. این ترکیب کاربرد فراوانی در درمان مشکلات پوست دارد. یک ضد آکنه خوب محسوب شده و مصارف درمانی مانند رفع زگیل های پوستی دارد.

اثر سالیسیلیک اسید روی جوش های صورت

این ماده به دلیل داشتن خاصیت کمدولیتیک ملایم به عنوان لایه بردار به از بین بردن جوش های صورت کمک می کند. به عنوان یک عامل کراتولیتیک نیز به پوست در دفع سلول های مرده از لایه فوقانی و کاهش التهاب کمک می کند. این اسید برای بسیاری از عارضه های پوستی مانند آکنه ولگاریس، آفتاب سوختگی، کک و مک و … مناسب است.

اثر سالیسیلیک اسید روی زگیل

یکی از درمان های رایج برای از بین بردن زگیل، سالیسیلیک اسید است. زیرا با لایه برداری از سلول های پوست به درمان کامل کمک می کند. این اسید با ایجاد واکنش ایمنی و تحریک سلول ها پوست سالم تولید می کند. اغلب اوقات مصرف روزانه محلول سالیسیلیک اسید، زگیل را از بین می برد. غلظت اسید بسته به مناطق مختلف با یکدیگر متفاوت است.

مزایای سالیسیلیک اسید برای پوست

ترکیبات سالیسیلات به طور طبیعی در پوست درختان بید و برخی از گیاهان وجود دارد. به صورت سنتزی و مصنوعی نیز در آزمایشگاه ها سنتز می شود. این اسید در مقایسه با بتا هیدروکسی یک اسید واقعی است. این در حالی است که بتا هیدروکسی اسید یک ترکیب خنثی است.

سالیسیلیک اسید بر خلاف اسیدهای آلفا هیدروکسی مانند اسید گلیکولیک، محلول در لیپید ها است. بنابراین، می تواند با لیپیدهای اپیدرمی و لیپیدهای غدد چربی در فولیکول های مو ترکیب شود.

این اسید ترشح سبوم را در افراد مبتلا به آکنه کاهش داده و به روند اثر بخشی درمانی کمک می کند. محققان میزان تاثیر اسید پیروویک 50٪ و اسید سالیسیلات 30٪ را بر لایه های پوست در بیماران مورد بررسی قرار دادند. سپس به این نتیجه رسیدند که سالیسیلک اسید دارای اثر سبومتری بیشتری نسبت به پیروویک اسید است.

این امر چسبندگی سلولی را کاهش داده و باعث شل شدن این سلول ها و جدا شدن آن ها می شود. در نتیجه به عنوان یک عامل لیپوفیلیک، لیپیدهای بین سلولی را حذف می کند.

این اسید به عنوان یک اسید آلی، پروتئین های دسموزومی از جمله دسموگلین ها را استخراج و در نتیجه باعث کاهش انسجام بین سلول های اپیدرمی و در آخر لایه برداری می شود. به طور کلی سالیسیلیک اسید با اختلال در اتصالات بین سلولی به جای شکستن یا لیز کردن رشته های کراتین عمل می کند.

سالیسیلات ها و مشتقات آن در فرمولاسیون ضد آفتاب ها نیز مورد استفاده قرار می گیرند. وجود این اسید در ضد آفتاب ها با افزایش موج اشعه ماوراء بنفش خورشید مانع از تشکیل سلول های آفتاب سوخته می شود. علاوه بر این، از خاصیت ضد میکروبی و ضد قارچی نیز برخوردار است.

عوارض مصرف سالیسیلیک اسید

پماد سالیسیلیک اسید برای لایه برداری با غلظت 20٪ یا 30٪ در پایه اتانول در فواصل 2 تا 4 هفته تکرار می شود تا حساسیت و واکنش پوست بیمار به عامل لایه بردار بررسی شود. قبل از مصرف باید صورت کاملا با الکل یا استون تمیز شود تا چربی ها از روی پوست پاک و برای پیلینگ آماده شود.

این اسید هنگامی که به صورت موضعی روی پوست استفاده می شود به سرعت جذب می شود. مقداری از آن نیز از طریق ادرار دفع شده و در غلظت های بالا بر سیستم عصبی مرکزی تاثیر دارد.

علایم مسمومیت این اسید شامل تهوع، استفراغ، سرگیجه، بی حسی و در نتیجه کما و مرگ است. اثر سمیت آن زمانی رخ می دهد که غلظت آن در خون از 35 میلی گرم در دسی لیتر بیشتر شود. این مشکل به ندرت در حین عمل لایه برداری رخ می دهد.

سازمان غذا و داروی ایالات متحده این پماد را به عنوان داروی C در دوران بارداری طبقه بندی کرده است. از این رو، استفاده از آن در دوران بارداری توصیه نمی شود. زیرا ساختار سالیسیلیک اسید ارتباط تنگاتنگی با آسپرین دارد. استفاده از آسپرین در بارداری با سقط جنین، نقایص مادرزادی و عوارض خونریزی همراه است. البته لایه بردارهای آلفا هیدروکسی اسید در دسته B قرار گرفته و با خیال راحت می توان در دوران بارداری استفاده کرد.

سالیسیلیک اسید چیست

سالیسیلیک اسید یک ترکیب شیمیایی است که به صورت طبیعی و سنتزی وجود دارد. این ترکیب در صنایع دارویی و آرایشی و بهداشتی کاربرد گسترده ای دارد.

به طور معمول در سنتز داروهای ضد التهاب مورد استفاده قرار گرفته و در کل دارای خواص ضد التهابی است. این ترکیب کاربرد فراوانی در درمان مشکلات پوست دارد. یک ضد آکنه خوب محسوب شده و مصارف درمانی مانند رفع زگیل های پوستی دارد.

اثر سالیسیلیک اسید روی جوش های صورت

این ماده به دلیل داشتن خاصیت کمدولیتیک ملایم به عنوان لایه بردار به از بین بردن جوش های صورت کمک می کند. به عنوان یک عامل کراتولیتیک نیز به پوست در دفع سلول های مرده از لایه فوقانی و کاهش التهاب کمک می کند. این اسید برای بسیاری از عارضه های پوستی مانند آکنه ولگاریس، آفتاب سوختگی، کک و مک و … مناسب است.

اثر سالیسیلیک اسید روی زگیل

یکی از درمان های رایج برای از بین بردن زگیل، سالیسیلیک اسید است. زیرا با لایه برداری از سلول های پوست به درمان کامل کمک می کند. این اسید با ایجاد واکنش ایمنی و تحریک سلول ها پوست سالم تولید می کند. اغلب اوقات مصرف روزانه محلول سالیسیلیک اسید، زگیل را از بین می برد. غلظت اسید بسته به مناطق مختلف با یکدیگر متفاوت است.

مزایای سالیسیلیک اسید برای پوست

ترکیبات سالیسیلات به طور طبیعی در پوست درختان بید و برخی از گیاهان وجود دارد. به صورت سنتزی و مصنوعی نیز در آزمایشگاه ها سنتز می شود. این اسید در مقایسه با بتا هیدروکسی یک اسید واقعی است. این در حالی است که بتا هیدروکسی اسید یک ترکیب خنثی است.

سالیسیلیک اسید بر خلاف اسیدهای آلفا هیدروکسی مانند اسید گلیکولیک، محلول در لیپید ها است. بنابراین، می تواند با لیپیدهای اپیدرمی و لیپیدهای غدد چربی در فولیکول های مو ترکیب شود.

این اسید ترشح سبوم را در افراد مبتلا به آکنه کاهش داده و به روند اثر بخشی درمانی کمک می کند. محققان میزان تاثیر اسید پیروویک 50٪ و اسید سالیسیلات 30٪ را بر لایه های پوست در بیماران مورد بررسی قرار دادند. سپس به این نتیجه رسیدند که سالیسیلک اسید دارای اثر سبومتری بیشتری نسبت به پیروویک اسید است.

این امر چسبندگی سلولی را کاهش داده و باعث شل شدن این سلول ها و جدا شدن آن ها می شود. در نتیجه به عنوان یک عامل لیپوفیلیک، لیپیدهای بین سلولی را حذف می کند.

این اسید به عنوان یک اسید آلی، پروتئین های دسموزومی از جمله دسموگلین ها را استخراج و در نتیجه باعث کاهش انسجام بین سلول های اپیدرمی و در آخر لایه برداری می شود. به طور کلی سالیسیلیک اسید با اختلال در اتصالات بین سلولی به جای شکستن یا لیز کردن رشته های کراتین عمل می کند.

سالیسیلات ها و مشتقات آن در فرمولاسیون ضد آفتاب ها نیز مورد استفاده قرار می گیرند. وجود این اسید در ضد آفتاب ها با افزایش موج اشعه ماوراء بنفش خورشید مانع از تشکیل سلول های آفتاب سوخته می شود. علاوه بر این، از خاصیت ضد میکروبی و ضد قارچی نیز برخوردار است.

عوارض مصرف سالیسیلیک اسید

پماد سالیسیلیک اسید برای لایه برداری با غلظت 20٪ یا 30٪ در پایه اتانول در فواصل 2 تا 4 هفته تکرار می شود تا حساسیت و واکنش پوست بیمار به عامل لایه بردار بررسی شود. قبل از مصرف باید صورت کاملا با الکل یا استون تمیز شود تا چربی ها از روی پوست پاک و برای پیلینگ آماده شود.

این اسید هنگامی که به صورت موضعی روی پوست استفاده می شود به سرعت جذب می شود. مقداری از آن نیز از طریق ادرار دفع شده و در غلظت های بالا بر سیستم عصبی مرکزی تاثیر دارد.

علایم مسمومیت این اسید شامل تهوع، استفراغ، سرگیجه، بی حسی و در نتیجه کما و مرگ است. اثر سمیت آن زمانی رخ می دهد که غلظت آن در خون از 35 میلی گرم در دسی لیتر بیشتر شود. این مشکل به ندرت در حین عمل لایه برداری رخ می دهد.

سازمان غذا و داروی ایالات متحده این پماد را به عنوان داروی C در دوران بارداری طبقه بندی کرده است. از این رو، استفاده از آن در دوران بارداری توصیه نمی شود. زیرا ساختار سالیسیلیک اسید ارتباط تنگاتنگی با آسپرین دارد. استفاده از آسپرین در بارداری با سقط جنین، نقایص مادرزادی و عوارض خونریزی همراه است. البته لایه بردارهای آلفا هیدروکسی اسید در دسته B قرار گرفته و با خیال راحت می توان در دوران بارداری استفاده کرد.